Als ik mij niet door angst zou laten weerhouden, dan zou ik zeggen:

 

Dat ik schrijf met God

Dat dat is wat ik het liefste doe

Dat Zijn zinnen mij aanraken recht in mijn hart

Dat ik weer thuis ben in Hem, 

al was ik immer daar

Dat ik één ben met mijn Bron, met mijn Schepper 

Dat ik mij zo vervult voel door de adem van de Geest

Dat ik mij intens gelukkig voel als wij samen zijn 

En al is dat een paradox en zijn wij altijd samen, soms kan ik zo opgaan in verhalen dat ik mijlenver van Hem weg lijk te zijn

Toch altijd als ik weer land in mij, 

in de rust van mijn hart

en mijn vorm is het schrijven, 

dan ben ik er weer, 

dan voel ik Zijn hand 

en zijn wij weer één, 

ben ik weer thuis, hier, nu, 

waar ik nooit ben weggeweest.

 

Als ik mij niet door angst zou laten weerhouden dan zou ik zeggen...