
Er is een verlangen in mij om vrijuit te delen. Vrijuit te vertellen hoe het voelt voor mij.
Er is een angst in mij om vrijuit te delen. Vrijuit te vertellen hoe het voelt voor mij.
Stap voor stap gegroeid, voel ik nu de angst en volg ik mijn verlangen met Liefde aan mijn zij 🙏💗
Vandaag een stukje van mijn verhaal. Ik schreef het alweer enige tijd geleden maar dit is nu wat uiten wil:
💗
Gods Liefde is vrij
Tijdens de Yoga Nidra meditatie zit ik ineens weer in die hard houten omgeving. Ik zit in een zware houten kerkbank. De boenwas ruik ik, het zware voel ik. Ik ben mee met mijn vriend en zijn familie op vakantie en ook daar gaan we naar de kerk. Als in een flits zit ik er weer en voel ik de alles overweldigende emoties.
Het mag stromen, ik laat het toe, ik kan het nu dragen. Wat heb ik mij daar ongelukkig gevoeld, wat voelde ik mij verdrietig, boos, angstig, terwijl het niet mijn angst was wat daar werd verkondigd.
Vanmorgen maakte ik een tekenopdracht van @Tekenwijzer en ik schreef bij mijn kunstwerk “Emoties raken mij diep, ik voel ze en laat ze stromen, ik laat ze vrij". En dat is precies wat nu gebeurt. Vastgezette emoties worden losgelaten door mijn lichaam, zachtjes weken zij los en worden met tranen weggespoeld. Ik zie ze, ik voel ze en ik huil ze. Het verdriet door mij heen, het mag er zijn.
Het meisje wat daar zat in die kerkbank emotioneert me. Ik voel een diep verdriet, haar verdriet, zij heeft het zo moeilijk gehad, zo zwaar, zij heeft zichzelf zo ingehouden, volgehouden, zo klein gemaakt, zodat zij in het hard houten hokje paste, in het hokje van die zware houten kerkbank, die zware houten deuren, die zware houten preken waar geen bemoediging werd verkondigd, alleen maar angst.
Maar…ik weet het nu, ik heb het mij herinnerd dat dat het niet is wat God voor mij wilt zijn. God is niet van de hokjes. God is Liefde, louter Liefde en is vrij. God is mijn Bron. Dat ik dit kan zeggen, dat ik dit kan voelen, dat ik dit weet komt door een Heel proces van de afgelopen 2 jaar. Liefdevol heeft God mij bij de hand genomen en mij laten voelen dat ik niets anders dan onvoorwaardelijke Liefde ben, dat er geen regels zijn waaraan ik moet voldoen.
Op dit moment kwam weer een stukje vrij, mocht weer een stukje vastgezette angst stromen, zodat Liefde haar kan bewonen en ik steeds meer mijn ware Zelf kan zijn.
💖 Liefs, Mirjam
Reactie plaatsen
Reacties